Εικονες από το τίποτα - Γιαννης Πέτσας

..με το φίλο μας το γιάννη.. φάνηκε ότι ήμασταν συμβατοί από τις πρώτες μας συναντήσεις στα σχόλια του πεταλουδίου πριν μερικά χρόνια.. το προηγούμενο βιβλίο του έδειξε ότι έχουμε και μερικά ακόμα κοινά..
..έτσι όταν το πήρα χαμπάρι.. έστω και καθυστερημένα ότι ξαναεξεδόθει.. έσπευσα να αποκτήσω το νέον του τέκνον.. ένα βιβλίο λευκό αυτή τη φορά.. με μια εικόνα ήδη γνώριμη.. και τελικά αυτή η αντίθεση.. με το πρώτο του.. αντιπροσώπευε και το κλίμα μέσα στο βιβλίο.. μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας.. που λοιδορεί.. και την επιστήμη.. και τη φαντασία.. φωτεινό ήταν η πρώτη λέξη που μου ήλθε.. που υπέβοσκε στο μάυρο απέραντο σύμπαν.. μια αναζήτηση για το νόημα της ζωής.. που τελικά μπορεί να είναι και ένα μεγάλο αστείο.. με ανατροπές που δεν είναι αναμενόμενες.. αλλά κάπως.. δεν είναι και αναπάντεχες.. με τη ζωή να σημαίνει τα πάντα στην μοναδικότητά της.. αλλά και τίποτα στην ασημαντότητά της.. μπροστά στο άπειρο σύμπαν.. ή την άπειρη πλεονεξία.. δε θα διακινδυνεύσω να ερμηνεύσω τι ήθελε να πει ο συγγραφεύς.. αλλά εμένα με ώθησε σε αναρίθμητες σκέψεις.. και το ρούφηξα κυριολεκτικά.. σταμάτησα την ανάγνωση μόνο δύο φορές..
..αν στο τέλος του προηγούμενου είχα αναρωτηθεί "και τώρα τι;".. σε αυτό θα πω.. "περιμένω το επόμενο.."

Εικονες από το τίποτα - Γιαννης Πέτσας (πριν την ανάγνωση)

ο φίλος μας ο Γιάννης ξανά εκδόθηκε.. τώρα το πήρα χαμπάρι.. ακόμα δε πήρα το βιβλίο.. θα το διαβάσω και θα τοποθετηθώ εκτενώς.. προς το παρόν αντιγράφο από τον δοτικό οικο..




Το πρώτο ραδιοσήμα που στάλθηκε ποτέ στο διάστημα αποτελείτο από 1679 bits. Ήταν ένα συνοπτικό, παλμικό μήνυμα τριών λεπτών προς ένα σφαιρωτό σμήνος άστρων, το M13, μια "εικόνα από το τίποτα" ίσως.
Αν εκείνο το απεγνωσμένο σινιάλο συνέθετε την ελεγεία του ακατανόητου, σ΄ αυτές τις σελίδες, ο νόμος της αιωνιότητας, η έννοια της ανυπαρξίας και το μουρμουρητό της ζωής, συνυφαίνουν τις εικόνες από το τίποτα, μια αλληγορία που ψηλαφεί βασανιστικά ερωτήματα από κτήσεως κόσμου - μια υπαρξιακή αναζήτηση στα πέρατα του διαστήματος, ένα επικοινωνιακό τέχνασμα σ΄ έναν κόσμο απέραντης μοναξιάς.
Ίσως το ταξίδι στο σκοτάδι, η επίγνωση της ασημαντότητάς μας κι οι απαντήσεις για την ίδια την απεραντοσύνη του σύμπαντος, να βρίσκονται τελικά μέσα μας. Ίσως αυτό το άλυτο μυστήριο που μας περιβάλλει να μην είναι παρά μια προβολή στο μυαλό μας - η μοναξιά που νοιώθουμε στρέφοντας τα μάτια μας στο διάστημα να είναι έλλειψη κατανόησης.

21χ14 εκ., 251 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.3 (Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)
ISBN: 978-960-99339-3-3
ISBN (10ψήφιο): 960-99339-3-9

Βάρος: 0.42 κιλά
Εκδότης: CaptainBook.gr Έτος Κυκλοφορίας: 2011

Το "έβδομο" ανακοινωθέν Γιάννης Πέτσας

για αρχή.. να το πάρετε.. ακόμα κι αν δε το διαβάσετε.. θα καταλάβει τρία ακόμα εκατοστά στη βιβλιοθήκη σας.. και την εγχώρια εκδοτική προσπάθεια θα ενισχύσετε.. και εμείς οι ξυλουργοί θα έχουμε δουλίτσα αυτούς τους χαλεπούς για την οικοδομή καιρούς.. όσοι εκ πεποιθήσεως ή λόγω της δύσκολης καθημερινότητας δε διαβάζετε.. και βρεθήκατε εδώ κατά λάθος.. ελπίζω να διαβάσατε ως εδώ.. αλλά μπορείτε να αποχωρίσετε. ελοχεύει σοβαρός κίνδυνος ανίας παρακάτω..

μια και το περιμέναμε.. και βιαζόμουν να το πιάσω στα χέρια μου.. παρέκαμψα το αρχικό σχέδιο αγοράς του από το ίντερνετ και πήγα και το παρέλαβα αυτοπροσώπως από τον εκδοτικό οίκο.. μπήκα στο μετρό της επιστροφής.. κι άρχισα αμέσως την ανάγνωση..

διαβάζω ότι βρεθεί μπροστά μου.. και δεν έχω ανάγκη να κατατάσσω. αλλά δε μου θύμισε κάτι άλλο.. ούτε καν σε κάποιο είδος μπόρεσα να το τοποθετήσω.. που εγώ το εξέλαβα σα μια πολύ καλή αρχή..

οι πρώτες σελίδες ήταν δύσκολες.. μέχρι να μπω στο κλήμα.. δυσκολεύτηκα να το δω σα μυθιστόρημα.. προχωρούσα σα να διάβαζα τις περιγραφές μου.. για κάποιο όνειρο.. τόσο ζωντανό.. και με τόσα στοιχεία από την πραγματικότητα... που πολλές φορές ενώ υπάρχει κάπου πίσω η πληροφορία ότι είναι όνειρο.. παραμένει πιό πραγματικό από την ίδια την πραγματικότητα.

ενώ η πλοκή ακολουθούσε μια πορεία κάποιες φορές σουρεαλιστική.. παρέμενε πιθανή.. ως και η μόνη πραγματική.. οι εικόνες που μου έβγαζε ήταν από υπερρεαλιστικά κόμικ που μου άρεσαν την δεκαετία του 80..

με οδήγησε σε μια συνήθεια που νόμιζα ότι έχω κόψει.. να κρατώ σημειώσεις από τις σκέψεις που μου προκαλούσε.. το είχα σταματήσει.. μια και ποτέ δεν έβρισκα τον χρόνο να τις ξανακοιτάξω.. έτσι και τώρα δε τις ξανακοίταξα.. ίσως αργότερα..

γενικά όταν μπαίνω σε μια ιστορία με επιτυχία.. όλο το εικοσιτετράωρο. ένα μικρό κομμάτι του μυαλού μου βρίσκεται πάντα και ζεί μέσα στην ιστορία.. και η επιτυχία ενός έργου είναι ευθέως ανάλογη της σύγχυσης που μου προκαλείται όταν τε λιώνει.. μένω ανερμάτιστος. και τώρα τι;.. σαν ένας θάνατος.. ευτυχώς πάντα βρίσκω μια ιστορία ακόμα να μπω.. μια ζωή ακόμα..