είσαι ότι διάβασες..

..καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς - Χρόνης Μίσσιος

2012-01-28T21:28:00.000+02:00

..είναι πια 27 χρόνια από την πρώτη ανάγνωση.. τό πήρα όπως συνήθως τότε.. διάβασα μερικές αράδες.. και κόλλησα.. ένα γράμμα προς ένα σύντροφο που χάθηκε νωρίς.. του διηγείται την ιστορία που έχασε.. με απλά λόγια.. με καθαρά νοήματα.. χωρίς στρογγυλάδες.. χωρίς υπερβολές.. με ένα υποβόσκον χιουμορ.. που δε ξέρω αν ήταν δικό του ή δικό μου.. σα να καθόμαστε σε κάποιο καφενεδάκι.. και μου έλεγε την ιστορία της ζωής του.. έβαλε ένα λιθαράκι.. ίσως και βραχάκι.. στο τρόπο που έβλεπα.. και ερμήνευα τις ιστορίες που άκουγα.. από τότε που άρχισα να ακούω.. πρέπει να το διαβάζω συχνότερα.. μια κι έχω αρχίσει να ξεχνώ τις πληροφορίες.. ευτυχώς δε ξεχνώ ακόμα τις επιγεύσεις των αναγνωσμάτων μου..

Υπεύθυνη Δήλωση – Βούλα Δαμιανάκου

2012-01-21T23:53:00.000+02:00

το πήρα κατά την περσινή εξόρμηση στην κλαθμώνος.. στο σώσε ένα βιβλίο.. μεταξή αλλων.. είχα την περιέργεια να δω άλλη μια οπτική γωνία.. νόμιζα ότι θα ήταν κάπως ιστορικής φύσεως.. αλλά τελικά ήταν περισσότερο μια προσωπική ιστορία.. ίσως μαρτυρία.. έκλαψα και γέλασα στο πρώτο μέρος.. το προπολεμικό.. το μεταπολεμικό συμφωνούσε με πολλές διηγήσεις που έχω ακούσει από παιδί.. αλλά είναι δοσμένο με πολύ ήπιο τρόπο.. χωρίς μίση.. χωρίς κορόνες.. πολύ ψύχραιμο.. και μου φαίνεται πολύ αληθινό.. χωρίς να έχω τρόπο να ξέρω βέβαια.. αλλά από την ακούσια επεξεργασία που έχω κάνει μέσα στις δεκαετίες.. σχετικά με το τι μου φαίνεται πιθανό και τι όχι..

Είσοδος κινδύνου - Ανδρέας Αποστολίδης, Νεοκλής Γαλανόπουλος, Σέργιος Γκάκας, Αντώνης Γκόλτσος, Βασίλης Δανέλλης, Τιτίνα Δανέλλη, Νίνα Κουλετάκη, Απόστολος Λυκεσάς, Δημήτρης Μαμαλούκας, Ανδρέας Μιχαηλίδης, Τεύκρος Μιχαηλίδης, Αθηνά Μπασιούκα, Μάιρα Παπαθανασοπούλου, Αργύρης Παυλιώτης, Γιάννης Ράγκος, Φίλιππος Φιλίππου

2011-07-02T11:00:00.001+03:00

στο πρώτο μου ποστ.. τέταρτη κατά σειρά εμφανίσεως.. που ήλθε να με καλωσορίσει.. ήταν η νέα μου τότε μπλογκόφιλη.. Composition Doll.. που τη διάβαζα στο αξέχαστο shine on, you crazy diamont και στο αειθαλές έγκλημα και τιμωρία.. στα 2 χρόνια περίπου αναστολής της λειτουργίας του shin on... ανέτρεχα συχνά και διάβαζα τα παλιά της.. κι όταν βρεθήκαμε στο φατσαμπούκιον της ζήτησα να το ξανά ανοίξει προς ανάγνωσην.. εκεί έιδα και την έκδοση αυτού του βιβλίου.. και την νέα της εμφάνιση με το Νίνα Κουλετάκη.. μια Composition Doll με ονοματεπώνυμο..

..έτσι έσπευσα να αποκτήσω το βιβλίο.. και το διάβασα σε χρόνο ρεκόρ για μένα.. μικρός είχα ακούσει σε μεταμεσονύκτιες επαναλήψεις το μυθιστόρημα των τεσσάρων.. και πρόσφατα διάβασα άλλες δύο συλλογικές προσπάθειες.. αλλά αυτό ήταν διαφορετικό.. κατ' αρχήν λόγω πλήθους και όγκου.. αλλά κυρίως.. λόγω κανόνων.. υπάρχει μια βασική δομή με τους ίδιους βασικούς ήρωες σε δεκαέξι ξεχωριστά και ανεξάρτητα κείμενα.. φοβήθηκα ότι θα ζούσα τη μέρα της μορμότας.. αλλά καμία σχέση.. τελικά φαίνεται ότι ο χαρακτήρας υπερσκελίζει το όνομα.. σε κάθε ένα βρήκα μια ξεχωριστή ιστορία.. νόμιζα ότι θα μπερδευόμουν.. τελειώνοντας μια ιστορία να μπαίνω σε μια άλλη με τα ίδια όνομα.. αλλά η ξεχωριστή ατμόσφαιρα από την αρχή.. έδινε άλλη δυναμική στα ονόματα.. και σκέψου ότι η κύρια αμηχανία μου.. στην προσπάθειά μου να πω μια ιστορία.. ήταν πάντα η επιλογή των ονομάτων.. ίσως ένας λόγος που είχα διασκεδάσει τόσο το παραμύθι χωρίς όνομα.. το διασκέδασα πάρα πολύ.. αν και δε συμπαθώ γενικά τα διηγήματα.. μου κράτησε παρέα 3-4 μέρες.. στο μετρό στην πλατεία στο κρεβάτι στην καφετέρια.. κι έχω την αίσθηση ότι είναι από τα βιβλία που θα ξαναδιαβάζω κατά καιρούς..

νινα μου.. καλή συνέχεια.. μου άρεσε όπως πάντα η γραφή σου.. και είχες και καλό leadin.. (περιμένω την περσεφόνη)..

οι υπόλοιποι.. χάρηκα για την γνωρημία.. θα σας παρακολουθώ..

Εικονες από το τίποτα - Γιαννης Πέτσας

2011-06-26T14:06:00.000+03:00

..με το φίλο μας το γιάννη.. φάνηκε ότι ήμασταν συμβατοί από τις πρώτες μας συναντήσεις στα σχόλια του πεταλουδίου πριν μερικά χρόνια.. το προηγούμενο βιβλίο του έδειξε ότι έχουμε και μερικά ακόμα κοινά..
..έτσι όταν το πήρα χαμπάρι.. έστω και καθυστερημένα ότι ξαναεξεδόθει.. έσπευσα να αποκτήσω το νέον του τέκνον.. ένα βιβλίο λευκό αυτή τη φορά.. με μια εικόνα ήδη γνώριμη.. και τελικά αυτή η αντίθεση.. με το πρώτο του.. αντιπροσώπευε και το κλίμα μέσα στο βιβλίο.. μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας.. που λοιδορεί.. και την επιστήμη.. και τη φαντασία.. φωτεινό ήταν η πρώτη λέξη που μου ήλθε.. που υπέβοσκε στο μάυρο απέραντο σύμπαν.. μια αναζήτηση για το νόημα της ζωής.. που τελικά μπορεί να είναι και ένα μεγάλο αστείο.. με ανατροπές που δεν είναι αναμενόμενες.. αλλά κάπως.. δεν είναι και αναπάντεχες.. με τη ζωή να σημαίνει τα πάντα στην μοναδικότητά της.. αλλά και τίποτα στην ασημαντότητά της.. μπροστά στο άπειρο σύμπαν.. ή την άπειρη πλεονεξία.. δε θα διακινδυνεύσω να ερμηνεύσω τι ήθελε να πει ο συγγραφεύς.. αλλά εμένα με ώθησε σε αναρίθμητες σκέψεις.. και το ρούφηξα κυριολεκτικά.. σταμάτησα την ανάγνωση μόνο δύο φορές..
..αν στο τέλος του προηγούμενου είχα αναρωτηθεί "και τώρα τι;".. σε αυτό θα πω.. "περιμένω το επόμενο.."

Εικονες από το τίποτα - Γιαννης Πέτσας (πριν την ανάγνωση)

2011-06-05T18:41:00.005+03:00

ο φίλος μας ο Γιάννης ξανά εκδόθηκε.. τώρα το πήρα χαμπάρι.. ακόμα δε πήρα το βιβλίο.. θα το διαβάσω και θα τοποθετηθώ εκτενώς.. προς το παρόν αντιγράφο από τον δοτικό οικο..

Το πρώτο ραδιοσήμα που στάλθηκε ποτέ στο διάστημα αποτελείτο από 1679 bits. Ήταν ένα συνοπτικό, παλμικό μήνυμα τριών λεπτών προς ένα σφαιρωτό σμήνος άστρων, το M13, μια "εικόνα από το τίποτα" ίσως.
Αν εκείνο το απεγνωσμένο σινιάλο συνέθετε την ελεγεία του ακατανόητου, σ΄ αυτές τις σελίδες, ο νόμος της αιωνιότητας, η έννοια της ανυπαρξίας και το μουρμουρητό της ζωής, συνυφαίνουν τις εικόνες από το τίποτα, μια αλληγορία που ψηλαφεί βασανιστικά ερωτήματα από κτήσεως κόσμου - μια υπαρξιακή αναζήτηση στα πέρατα του διαστήματος, ένα επικοινωνιακό τέχνασμα σ΄ έναν κόσμο απέραντης μοναξιάς.
Ίσως το ταξίδι στο σκοτάδι, η επίγνωση της ασημαντότητάς μας κι οι απαντήσεις για την ίδια την απεραντοσύνη του σύμπαντος, να βρίσκονται τελικά μέσα μας. Ίσως αυτό το άλυτο μυστήριο που μας περιβάλλει να μην είναι παρά μια προβολή στο μυαλό μας - η μοναξιά που νοιώθουμε στρέφοντας τα μάτια μας στο διάστημα να είναι έλλειψη κατανόησης.

21χ14 εκ., 251 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.3 (Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)
ISBN: 978-960-99339-3-3
ISBN (10ψήφιο): 960-99339-3-9

Βάρος: 0.42 κιλά
Εκδότης: CaptainBook.gr Έτος Κυκλοφορίας: 2011

πάρ'τα μωρή άνεργη-κυριακή μαγεμένη

2010-12-01T01:23:00.007+02:00

..τη μάγισσα Κίρκη την γνώρισα τους τελευταίους μήνες.. δυστυχώς.. δεν είχα τύχει να δω ή να μου τραβήξει το μάτι κάποιο σχόλιό της.. μόλις την βρήκα κόλλησα. διάβασα και μερικά παλιά της.. έτσι μόλις είδα ότι εκδόθηκε πολύ χάρηκα..
χάρηκα τόσο που δεν άντεχα να περιμένω να το φέρει το οικείο βιβλιοπωλείο.. και δε μπήκα κάν στο κόπο να τηλεφωνήσω στον εκδοτικό οίκο.. έτσι κατάφερα να το αποκτήσω με την τρίτη προσπάθεια..
και χάρηκα.. γιατί θα είχα την ευκαιρία να της ανταποδώσω σε ένα ελάχιστο βαθμό.. και υλικά. τις τόσες ωραίες στιγμές που πέρασα διαβάζοντας τη στο blog.. ακόμα κι αν το βιβλίο ήταν γεμάτο λευκές σελίδες..
πόσο μάλλον. που οι σελίδες κάθε άλλο παρά λευκές είναι.. λέγαμε κάποτε.. "μια δεκάρα για τις σκέψεις σου".. ε έχει πολλές πολλές περισσότερες σκέψεις από τις 160 που πληρώνεις για να το πάρεις.. πραγματικά γέλασα μέχρι δακρύων.. αλλά κι έκλαψα μέχρι γελοιότητας. μια κεντρική ιστορία αναζήτησης εργασίας.. με παρεμβολές από ποστ περί ανέμων και υδάτων.. και περί εργασιακών και γκομενικών.. μια και κυρίως διαβάζω στο μετρό και σε καφετέριες.. πιό πολύ στο πρώτο πιά.. γιατί το δεύτερο μου πέφτει ακριβό.. ε έχω γίνει πολλές φορές ρεζίλι γελώντας.. ακόμα και αφού είχα κλείσει το βιβλίο.. από μια εικόνα που έφτιαξα και δε μπορούσα να διώξω.. εκνευρίστηκα με τα γουρούνια που πρέπει μια γυναίκα να συναναστραφεί εκεί έξω για να επιβιώσει. στεναχωρήθηκα με διάφορες πιεστικές καταστάσεις.. γενικά πέρασα καλά.. όπως περνώ καλά σε κάθε ποστ της που διαβάζω..

πληροφορίες στο αντίστιχο ποστ της κιρκης

στο τραίνο, διηγήματα-δώρα κασκαλη

2010-11-24T16:13:00.008+02:00

μια από τις πρώτες διαδικτυακές μου φίλες..

η Δωρα Κασκάλη.. εξέδωσε πριν μερικούς μήνες.. το πρώτο της βιβλίο..

στο τραινο διηγήματα..

εκδόσεις γαβριηλίδης..

το ζήτησα αμέσως απο το οικείο βιβλιοπωλείο.. και μετά από 2-3 μέρες το πήρα στα χέρια μου..
απο το εξώφιλο με έβαλε σε μια νοσταλγική διάθεση.. έχω μακρά ιστορία με τα τραίνα.. το αστείο είναι ότι το διάβασα στο μετρό.. μιά και δούλευα σε μια δουλειά εκείνες τις μέρες που βόλευε.. αν και γενικά αν δεν έχει 500-600 σελίδες ένα βιβλίο δε το πιάνω.. και τα διηγήματα με αφήνουν πάντα με μια γεύση ανικανοποίητου. οι αγάπες δε κρύβονται. μικρές ιστορίες μικρών ζωών.. καθημερινών και γνώριμων. παρελαύνουν στις σελίδες του.. με τίτλους θέσεις και βαγόνια.. που σαν να έχουμε κάτσει δίπλα τους.. και μας τα εξιστορούν οι ήρωες.. ταξίδεψα στις δικές μου ιστορίες.. πρίν 20-30 χρόνια.. κράτησε λίγο.. αλλά πέρασα καλά.. στην εμπειρία συνέβαλαν εκτός του κειμένου και του εξωφύλλου.. και η γραμματοσειρά και η σελιδοποίηση.. που με γύρισαν σε αναγνώσματα.. που με συντρόφευαν στα τότε σιδηροδρομικά ταξίδια..

ακόμα καλήτερα τα λέει ο φίλος κ.κ.μοιρης επισκευτήτε τον..

Παράφρον Κρέας- kwlogria

2010-11-15T09:34:00.007+02:00

..την kwlogria την είχα δει στης τανίλας και στου αντώναρου.. αλλά δε της έδωσα σημασία.. δεν ήταν και πολύ δραστήρια σχολιαστικά.. κι εγώ από τα σχόλια έπαιρνα κυρίως φόρα για νέες γνωριμίες. κάποια στιγμή έπεσα σε κάποιο βιντεάκι της στο γιουτιουμπι.. και την επισκέφτηκα στο blog της.. και χάρηκα ιδιαίτερα.. έχει ένα χαλαρό τρόπο αφήγησης.. σα να κάθεσαι με μια πολύ καλή παρέα στη καφετερία. και στα λέει χύμα.. διάβασα μερικά παλιά της σιγά σιγά.. και τη συμπαθούσα όλο και περισσότερο..
έτσι όταν με το καλό εκδόθηκε.. χάρηκα προκαταβολικά. δεν είχα την υπομονή να το παραγγείλω στο οικείο βιβλιοπωλείο. (κακώς βέβαια.. για να συνεχίσει να είναι οικείο.. και βιβλιοπωλείο. κι όχι κινέζικο.. τράπεζα.. ή άδειο. πρέπει να το υποστηρίζουμε).. πήρα το μετρό.. κι έσπευσα στο ΚΨΜ.. και το παρέλαβα φρέσκο φρέσκο και λαχταριστό.. στο μετρό άρχισα αμέσως την ανάγνωση.. αδιαφορώντας για την δημόσια εικόνα μου.. χαζογελούσα μόνος μου.. μου είχαν τελειώσει τα δάκτυλα μιας και χρειάζονται κάμποσοι σελιδοδείκτες.. κι είχα μόνο το εισιτήριο.. γενικά ήμουν για βίντεο.. διάβασα πρώτα το οπισθόφυλλο. και μπήκα με τα μούτρα στην ιστορία.. που μια και ήταν στο πρώτο ενικό.. ήταν αυτόματα ιστορία ΜΟΥ..
διασκέδασα πολύ κατά την ανάγνωση.. γέλασα έκλαψα (από τα γέλια καλέ).. προβληματίστηκα.. έχει από όλα.. καθημερινές σκηνές απείρου κάλους.. που κι εγώ θα ήθελα να μπορούσα να αντιδράσω σα τον ήρωα.. (ναι όλοι κρύβουμε ένα ψυχασθενή μέσα μας.. όταν τον βγάλουμε έξω αρχίζουν τα ζόρια).. αλλά και φιλοσοφικές ανησυχίες.. θρησκευτικές αναζητήσεις.. σεξ βία δράση και μυστήριο..
και για να καταλάβετε.. και να θυμηθώ.. φέρνω την δημοσίευσή μου στο φατσαμπούκι κατά την διάρκεια της ανάγνωσης..

παρε παρε πάρεεεεε!!!! παρε kwlogriaaaaa!!! φθινά και υπέυθυνααααα!!!
χαχαχα καταρχήν αν δε σας αρέσει πρωτίνει ένα σωρό τρόπους χρήσης στο οπισθόφιλο.. κατά δευτερον όπως υπόσχεται.. είναι biger then life.. γιατί έχει όσα σταυροδρόμια όσα κι η ζωή.. αλλά μπορείς να γυρίσεις πίσω να αλλάξεις επιλογή.. διαβάζω διαβάζω.. ...διαβα-ζω.. κι αν έχετε λιγο αλτσχαιμερ σα και μένα.. μπορήτε να το διαβάζετε συνέχεια.. μέχρι να εξεληχθούν οι επιλογές τις μισές θα τις έχετε ξεχάσει.. δε θα χρηαστήτε αλλο βιβλίο πιά.. χαχαχα αν πάλι δε σας αρέσει.. τις τομάτες σε μένα.. αναλαμβάνω την ευθύνη.. ρίχτε και κάνα κρεμίδι.. πρωτιμώ τη χωριάτικη.. :):)

περισσότερες πληροφορίες για την απόκτηση του βιβλίου εδώ αντε ακόμα εδώ είστε;;;

Παράφρον Κρέας- kwlogria (πριν την ανάγνωση)

2010-10-30T20:35:00.004+03:00

το kwlogriaki μας εξεδόθει!!!
σπεύσατε να την αγοράσετε
Το βιβλίο λέγεται «Παράφρον Κρέας»
προς το παρόν βρίσκεται μόνο στις εκδόσεις ΚΨΜ, εκεί που εκδόθηκα δηλαδή, Ζωοδόχου Πηγής 55-57, δίπλα στην πλατεία Εξαρχείων, 9 π.μ.-5 μ.μ. Δευτέρα με Παρασκευή. Στα άλλα βιβλιοπωλεία, θα βρίσκεται προσεχώς.
δε περιμένω να το διαβάσω.. δηλώνω από τώρα ότι μου αρέσει.. γιατί μου αρέσει το μυαλό που κουβαλάει.. τέλος.. να πάτε αμέσως να δήτε περί τίνος πρόκηται..
ακόμα εδώ έιστε;;; στη kwlogria γρήγορα.. :):)

βιβλιαγορά

2010-05-07T14:24:00.004+03:00

το είδα στη παιδική χαρά του πεταλουδίου μας και το μεταφέρω αυτούσιο

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΓΕΝΝΑΔΕΙΟΥ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ
Αγαπητοί Φίλοι, σας προσκαλούμε στην ετήσια Βιβλιαγορά, που οργανώνουμε στους ανθισμένους κήπους της Γενναδείου Βιβλιοθήκης στηρίζοντας με τα έσοδα της το πολιτιστικό έργο της Βιβλιοθήκης και τιμώντας την μνήμη της Ανθής Γενναδίου.
Τα βιβλία που διατίθενται προς πώληση, ελληνικά και ξενόγλωσσα, κάθε κατηγορίας, προέρχονται από δωρεές, φίλων, εκδοτικών οίκων και ιδρυμάτων.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη συμβολή σας και σας περιμένουμε την...
Πέμπτη 13 Μαΐου 2010, 12.00 - 21.00
Σουηδίας 61, Αθήνα 106 76 (μετρό: Στάση Eυαγγελισμός)
Παρακαλούμε προωθήσατε το μήνυμά μας και τις αφίσες στους φίλους σας
Η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη αποτελεί έναν από τους πολιτιστικούς θησαυρούς της Ελλάδας.
Η Βιβλιοθήκη στεγάζει στο ιστορικό κτήριο της, μια μοναδική συλλογή βιβλίων και σπάνιων βιβλιοδεσιών, αρχείων, χειρογράφων και έργων τέχνης, που αναδεικνύουν την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή.
ΓΕΝΝΑΔΕΙΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
The American School of Classical Studies at Athens

παρουσίαση στην αθήνα

2010-04-21T15:54:00.006+03:00

update

του βιβλίου του φίλτατου κωστή γκορτζή

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010, ώρα 19:00,
στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.
θα ακολουθήσει και λεπτομερής πρόσκληση
με τις περαιτέρω λεπτομέρειες.

κάπου στα τέλη του 2007॥ σε μια αναζήτηση για τα γεγονότα του α/τ βέλος.. έπεσα εδώ.. διάβασα από το τέλος προς την αρχή.. και από την αρχή προς το τέλος.. σύντομο και περιεκτικό.. αλλά κι ατμοσφαιρικό। ταίριαξε στο γούστο μου.. ήθελα κι άλλο.. και βρέθηκα κι εδώ.. χάρηκα διαβάζοντας.. κι ανακάλυψα ότι ο συγγραφέας.. εκτός από σατανικά γνωστή φάτσα.. είχε και καλούς φίλους που τους ήξερα εκ του μπλογκινγκ..

τώρα που εξέδωσε και βιβλίο.. θα το πάρω.. και θα σας πω και τις εντυπωσεις μου.. μη κρατάτε την ανάσα σας.. ξέρετε.. σε καναδυο μήνες..
α και φυσικά θα παραβρεθώ και στη παρουσίαση αν χωράω..

Το "έβδομο" ανακοινωθέν Γιάννης Πέτσας

2009-12-12T10:00:00.004+02:00

για αρχή.. να το πάρετε.. ακόμα κι αν δε το διαβάσετε.. θα καταλάβει τρία ακόμα εκατοστά στη βιβλιοθήκη σας.. και την εγχώρια εκδοτική προσπάθεια θα ενισχύσετε.. και εμείς οι ξυλουργοί θα έχουμε δουλίτσα αυτούς τους χαλεπούς για την οικοδομή καιρούς.. όσοι εκ πεποιθήσεως ή λόγω της δύσκολης καθημερινότητας δε διαβάζετε.. και βρεθήκατε εδώ κατά λάθος.. ελπίζω να διαβάσατε ως εδώ.. αλλά μπορείτε να αποχωρίσετε. ελοχεύει σοβαρός κίνδυνος ανίας παρακάτω..

μια και το περιμέναμε.. και βιαζόμουν να το πιάσω στα χέρια μου.. παρέκαμψα το αρχικό σχέδιο αγοράς του από το ίντερνετ και πήγα και το παρέλαβα αυτοπροσώπως από τον εκδοτικό οίκο.. μπήκα στο μετρό της επιστροφής.. κι άρχισα αμέσως την ανάγνωση..

διαβάζω ότι βρεθεί μπροστά μου.. και δεν έχω ανάγκη να κατατάσσω. αλλά δε μου θύμισε κάτι άλλο.. ούτε καν σε κάποιο είδος μπόρεσα να το τοποθετήσω.. που εγώ το εξέλαβα σα μια πολύ καλή αρχή..

οι πρώτες σελίδες ήταν δύσκολες.. μέχρι να μπω στο κλήμα.. δυσκολεύτηκα να το δω σα μυθιστόρημα.. προχωρούσα σα να διάβαζα τις περιγραφές μου.. για κάποιο όνειρο.. τόσο ζωντανό.. και με τόσα στοιχεία από την πραγματικότητα... που πολλές φορές ενώ υπάρχει κάπου πίσω η πληροφορία ότι είναι όνειρο.. παραμένει πιό πραγματικό από την ίδια την πραγματικότητα.

ενώ η πλοκή ακολουθούσε μια πορεία κάποιες φορές σουρεαλιστική.. παρέμενε πιθανή.. ως και η μόνη πραγματική.. οι εικόνες που μου έβγαζε ήταν από υπερρεαλιστικά κόμικ που μου άρεσαν την δεκαετία του 80..

με οδήγησε σε μια συνήθεια που νόμιζα ότι έχω κόψει.. να κρατώ σημειώσεις από τις σκέψεις που μου προκαλούσε.. το είχα σταματήσει.. μια και ποτέ δεν έβρισκα τον χρόνο να τις ξανακοιτάξω.. έτσι και τώρα δε τις ξανακοίταξα.. ίσως αργότερα..

γενικά όταν μπαίνω σε μια ιστορία με επιτυχία.. όλο το εικοσιτετράωρο. ένα μικρό κομμάτι του μυαλού μου βρίσκεται πάντα και ζεί μέσα στην ιστορία.. και η επιτυχία ενός έργου είναι ευθέως ανάλογη της σύγχυσης που μου προκαλείται όταν τε λιώνει.. μένω ανερμάτιστος. και τώρα τι;.. σαν ένας θάνατος.. ευτυχώς πάντα βρίσκω μια ιστορία ακόμα να μπω.. μια ζωή ακόμα..

Κι εσύ Ελληνας ρε; Βασίλειος Χριστόπουλος

2009-07-24T21:46:00.005+03:00

το αγόρασα χωρίς να ξέρω το συγγραφέα. το κάνω τελευταία.. με ιντρίγκαρε ο τίτλος.. διάβασα το οπισθόφυλλο.. διάβασα μερικές σειρές τυχαία εδώ κι εκεί..
ακολουθεί την ιστορία δύο οικογενειών από το τέλος του προπερασμένου αιώνα ως σήμερα.. για μυθιστόρημα.. είναι πολύ πιό ζωντανό και πιστευτό από την επίσημη ιστορία..

Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΩΝ ΟΚΤΩ, ΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ

2007-10-18T16:16:00.000+03:00

Το αγόρασα ως συνήθως τελευταία από περιέργεια
Συμπαθώ και τη συγραφέα.

Είχε κάνει αρκετό θόρυβο όταν βγήκε.
Εγώ το πήρα πολύ αργότερα.

Συνδέθηκε με συγκεκριμένο δημοσιογράφο..
δεν το κατάλαβα από το κείμενο..
μάλλον έχει στοιχεία γενικά από το χώρο.

Περιγράφει μυθιστορηματικά τη ζωή και την ψυχολογική κατάσταση ενός κεντρικού παρουσιαστή ειδήσεων.
Την ατμόσφαιρα και τις ίντριγκες
Τις φιλοδοξίες τις επιδιώξεις και τους τρόπους για να πραγματοποιηθούν.

Είναι γρήγορο και εύκολο στην ανάγνωση παρά τον όγκο του.

Aθώοι και φταίχτες - ΜΑΡΩ ΔΟΥΚΑ

2007-09-12T23:12:00.000+03:00

Το αγόρασα μαζί με το προηγούμενο..

Μια κεντρική ιστορία με αστυνομική πλοκή...
με σκηνικό τα Χανιά (αγαπημένη μου πόλη)...
με ήρωες εξέχοντα πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας...
με αποκαλύψεις, σήψη και αποφορά...

Μία παράλληλη ιστορία ενός τουρκοκρητικού δημοσιογράφου...

μεγαλωμένος στην Αγγλία...

με αφορμή ένα άρθρο για την τύχη της τουρκικής πολιτιστικής κληρονομιάς στη σύγχρονη Κρήτη ψάχνει τις ρίζες του...

Με ιστορίες σε παρελθόντα χρόνο...
ιστορίες από ημερολόγια και διηγήσεις των παππούδων...
του τουρκοκρητικού και του ελληνοκρητικού..

Οι ιστορίες διασταυρώνονται ... γυρίζουν.. απομακρύνονται...

Το διάβασα σχεδόν με μια ανάσα...

Από τα αγαπημένα μου... ιστορία περιγραφική και νηφάλια... από πολλές οπτικές γωνίες...

εις τον πάτο της εικόνας - ΜΑΡΩ ΔΟΥΚΑ

2007-09-06T00:52:00.000+03:00

Το πρόσεξα γιατί κάτι μου θύμισε το όνομα της...
Θυμήθηκα ότι αρχές του 80 είχα διαβάσει το "αρχαία σκουριά"...
δε θυμάμαι τίποτα εκτός από μία θετική ανάμνηση... το αγόρασα μάλλον από περιέργεια..
να δω τι άλλαξε σε 25-26 χρόνια που δεν είχα επαφή με τη συγγραφέα..

Ένα παράξενο μυθιστόρημα...
ένα βιβλίο μέσα σε ένα βιβλίο...
Οι ιστορίες κάποιων "χαμένων" σε πρώτο επίπεδο...
ένα βιβλίο που γράφεται από έναν από αυτούς σε δεύτερο επίπεδο δανείζεται χαρακτήρες από το πρώτο επίπεδο...

Πολλές φορές χάθηκα ανάμεσα στις ιστορίες...
ανάμεσα στους ήρωες και τις δράσεις τους...
ποιο είναι πραγματικό και ποιο "πραγματικό"...

Δεν ενθουσιάστηκα ούτε απογοητεύτηκα..
Έτσι κι αλλιώς το αγώρασα μαζί με άλλο ένα βιβλίο της...

ΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΤΕΙΧΟΣ - ΜΑΡΙΑ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΥ ΠΟΘΟΥ

2007-08-30T04:40:00.000+03:00

Από την πρώτη επαφή με την ιστορία στο δημοτικό... είχα την εντύπωση ότι δεν μπορεί να είναι όλα αλήθεια... δεν μπορεί να έχουμε πάντα εμείς δίκιο και οι άλλοι πάντα άδικο... έτσι κατέληξα να την αντιμετωπίζω σα παραμύθι... σα μυθιστόρημα... έτσι μπορούσα να τη διαβάζω και να ψυχαγωγούμαι χωρίς να πρέπει να τη πιστέψω... Ανέπτυξα μια συμπάθεια για το ιστορικό μυθιστόρημα...

Γι αυτό και το αγόρασα ...

Εξιστορεί τη ζωή, όχι ενός πρωταγωνιστή, ενός ήρωα αλλά ενός δούλου στην αρχαία Σπάρτη...

Βλέπουμε μέσα από τα μάτια του, μια περίοδο της ιστορίας, από τη μάχη των Θερμοπυλών ως τη ναυμαχία της Σαλαμίνας...
Σαφώς μεροληπτικό... αλλά είναι μυθιστόρημα..

Το ύφος αφηγηματικό... σε παρασύρει.. νομίζεις ότι είσαι και εσύ εκεί... προχωρά χωρίς κομπιάσματα... οι 600 σελίδες του δε σε βαραίνουν σε κανένα σημείο...

Θα πάρω και το επόμενο που θα βρω της συγγραφέως...

Έρως, Θέρος, Πόλεμος - Ευγενία Φακίνου

2007-08-27T19:25:00.000+03:00

Το αγόρασα...

.. για το όνομα στης συγγραφέως..

Έχω διαβάσει τα πρώτα τέσσερα βιβλία της (το 91 το τελευταίο της, μετά κόλλησα σε φιλοσοφία/ψυχολογία και μετά σε ξενόγλωσσα , κυρίως αγγλικά δυστυχώς)

Θυμάμαι το ύφος κάπως αιθέριο και θλιβερό αλλά και μια αλήθεια... Γενικά θετικές εντυπώσεις...

..και για το θέμα...

Η ιστορία μιας γυναίκας (οι άντρες με αφήνουν αδιάφορο, πλην φωτεινών εξαιρέσεων) από την αρχή ως το τέλος με φόντο ένα μεγάλο μέρος της νεότερης ιστορίας...

Φαντάζομαι κι εγώ και η συγγραφέας αλλάξαμε αρκετά μετά από δεκαέξι χρόνια...

Το ύφος μου φάνηκε πιο δεμένο με την πραγματικότητα, πιο αφηγηματικό...

Είμαι σαφώς πιο ευσυγκίνητος... Δε ξέρω πως αλλά ταυτίστηκα με την ηρωίδα... χάρηκα, πόνεσα, αγχώθηκα μαζί της... έκλαιγα με το παραμικρό (και συνέχισα με φόρα για τα τελευταία γεγονότα)...

Η καλοσύνη των ξένων - Πέτρος Τατσόπουλος

2007-08-24T19:59:00.000+03:00

Δε ξέρω γιατί το αγόρασα.

Ίσως το υπομειδίαμα του συγγραφέα

Ίσως η υπόσχεση για χιουμοριστική προσέγγιση στο οπισθόφυλλο

Τις πρώτες 60 σελίδες έψαχνα για κάποια συγκεκριμένη πλοκή... δυσκολεύτηκα λίγο... μου θύμιζε λίγο και κάποια παλιά γραπτά μου που δε τα έχω σε καμία εκτίμηση...

Σιγά σιγά με κέρδισε το απλό στύλ και ο αυτοσαρκασμός...

Πάντα στεναχωριέμαι με ιστορίες με ορφανά παιδάκια, ιδρύματα και υιοθεσίες...Ο συ γραφέας κατάφερε να μη τον λοιπηθώ...Μαγκιά του...

Λόγω της ηλικίας (42) και της οικογενειακής μου κατάστασης (μόνος χωρίς άμεσες προοπτικές αποκατάστασης) μου έβαλε κάποιες ιδέες άμποτε βρω σύντροφο που να θέλει παιδιά (και να τη θέλω και εγώ... δύσκολο έχω γεροπαραξενέψει...), αλλά το ξεπερνώ σιγά σιγά..